Stalking często zaczyna się niewinnie: wiadomość tu, telefon tam, komentarz pod zdjęciem. Problem w tym, że w pewnym momencie to przestaje być zwykłym zainteresowaniem, a zaczyna być uporczywym nękaniem, które niszczy komuś poczucie bezpieczeństwa.

W polskim prawie stalking jest ujęty w art. 190a Kodeksu karnego. W skrócie: chodzi o sytuacje, gdy ktoś uporczywienęka inną osobę (albo jej bliskich) i przez to wywołuje u niej uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, albo istotnie narusza jej prywatność. To ważne: nie musi dojść do fizycznej przemocy, żeby sprawa była poważna.

Jak wygląda stalking w praktyce?

To nie tylko „setka SMS-ów”. Stalking może mieć wiele twarzy, na przykład:

• ciągłe pisanie, dzwonienie, wysyłanie wiadomości z różnych numerów,
• „przypadkowe” pojawianie się pod domem, pracą, na siłowni,
• śledzenie w sieci, wypytywanie znajomych, kontrolowanie aktywności,
• zakładanie fałszywych kont i komentowanie, ocenianie, ośmieszanie,
• rozsyłanie plotek albo publikowanie treści naruszających prywatność.

Podszywanie się też jest stalkingiem

Art. 190a obejmuje również sytuacje, gdy ktoś podszywa się pod inną osobę i wykorzystuje jej wizerunek lub dane (np. robi fałszywe profile), przez co wyrządza jej szkodę majątkową lub osobistą. To coraz częstsza forma przemocy — bo internet daje łatwe narzędzia i pozorną anonimowość.

Jakie są konsekwencje?

Za stalking grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. A jeśli skutkiem nękania jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, kara rośnie do 2–15 lat.

Najważniejsze: to przestępstwo jest ścigane na wniosek

Co to oznacza w praktyce? Że sprawa z §1 i §2 rusza zwykle wtedy, gdy pokrzywdzony złoży wniosek o ściganie. Dlatego tak ważne jest, żeby zbierać dowody: zrzuty ekranu, historię połączeń, maile, wiadomości, daty, świadków.

Najważniejsza rada, skontaktuj się z doświadczonym adwokatem. Tel 662 022 477